Follow Us @soratemplates

31.12.11

Yang Terakhir 4


Assalamualaikum... ikuti sambungan Yang Terakhir...


4

“Kenapa awak kahwin dengan saya? Kenapa pilih saya? Kenapa saya?”

Khairi Iqbal tidak menyahut kesemua soalan. Dibiarkan sahaja kerana dia berasa terlalu letih dan tubuh badannya sudah dirasakan melekit dengan kemeja yang melekat pada tubuh.

“Awak, saya tanya awak ni! Tolong jangan buat tak dengar, boleh tak?”

Getaran dalam nada suara menyebabkan Khairi Iqbal menoleh. Buat pertama kali baru dia perasan akan kehadiran si dia. Dia yang kini sudah bergelar isterinya. Dia yang kini sedang memandangnya dengan sepasang mata yang berkaca.

Tidak lama masa yang diatur untuk membolehkan dirinya memperisterikan Izzatul Najiha. Seminggu selepas kenduri arwah itu, dia menghantar rombongan meminang Najiha. Beberapa hari selepasnya, dia dan Najiha sama-sama mengikuti kursus perkahwinan. Hari ini, selepas genap sebulan dia meluahkan hasrat, mereka sudah pun sah bergelar pasangan suami isteri. Meskipun dibuat dalam keadaan yang agak tergesa-gesa, semuanya berjalan lancar termasuk majlis resepsi yang baru usai diadakan di Hotel Ritz Carlton ini.

Alamak, menyesal pulak bertanya. Patutnya aku tunggu hingga dia sudah mandi. Tengoklah tu! Selamba saja tayang badan dia. Eeii...

“Sayang nak tahu tentang apa tu? Cuba ulang! Tadi abang tak perasanlah...” Ujar Khairi sambil mendekati Najiha.

Najiha sembunyikan keresahannya. Mengelak diri dari lelaki itu lalu duduk di kerusi sambil menekan alat kawalan jauh untuk menonton televisyen. Bila tidak ada rancangan yang serasi dengan jiwa, terus butang merah ditekan dan suasana bilik menjadi sunyi sepi. Barulah dia menoleh semula ke arah Khairi yang kini sudah mengisi tempat kosong di sisi.

“Amalina cakap pada saya yang awak tak cintakan saya. Tentulah saya percaya sebab awak bukannya pernah peduli pada saya sepanjang tiga tahun saya bekerja di pejabat tu. Tapi, bila dia cakap yang awak kahwin sebab terdesak, yang ni saya tak boleh terima. Dia tak cakap apa yang awak terdesak sangat tu tapi saya buat andaian tentulah sebab harta, kan? Mak bapak awak ugut awak dan suruh awak buat pilihan. Kahwin atau harta yang patut jadi milik dan hak awak, awak tak dapat, kan?”

Khairi ketawa. Geli hati kerana pandai-pandai Najiha sahaja membuat andaian.

“Gelak tu, maknanya anggapan saya betullah, kan?” bentak Najiha. Geramlah hatinya bila dia serius, mamat sorang ni gelakkan dirinya pula. Melampau betul!

“Sayang, awak ni nak kena denda, tahu tak?”

Mata Najiha buntang memandang wajah Khairi. Boleh lagi tu panggil sayang? Sayang yang tidak punya makna apa-apa pada lelaki itu mungkin? Haih, malanglah diri!

“Banyak betul kesalahan sayang pada abang malam ni, tahu!” Ucap Khairi sambil kenyit mata.

Najiha pula mula risau. Maklum, angin gatal Khairi sudah mari nampaknya? Tetapi, dia tidak boleh membiarkan. Antara mereka, ada perkara belum selesai.

“Awak..”

“Kejap! Abang nak catat kesalahan sayang.” Khairi bangun, ambil kertas dan pen dalam laci meja hias dalam bilik ‘Executive Suite’, khas untuk pasangan pengantin baru itu.

“Pertama, sebab panggil abang, awak!”

“Jangan bergurau, boleh tak?”

“Kesalahan kedua, sebab marahkan suami.”

“Awak!!”

“Kesalahan ketiga, sebab menjerit di teling suami, macamlah Khairi Iqbal ni pekak.”

Najiha melepaskan keluhan. Resah dipermainkan suaminya. Tidak pula dia tahu yang Khairi seorang yang suka bergurau. Selama ni nampak serius benar!

“Kesalahan keempat, sebab pakai tudung ketika berdua-duaan dengan suami.”

“Kelima, sebab...”

“Hisy, kenapa dok hitung salah saya ni? Awak pun ada salah pada saya jugak! Awak paksa saya kahwin dengan awak, apa?”

Khairi ketawa. Hidung Najiha dipicit sehingga isterinya jadi lemas. Dia terus menegur, “Mana ada paksaan, Jiha? Kalau abang bawak Jiha lari dan letak pisau kat pinggang Jiha untuk duduk depan tok kadi, itu barulah namanya paksaan. Tapi, abang beri Jiha masa sebulan. Kalau Jiha hendak berbincang, atau menolak, Jiha boleh jumpa abang dan luahkan saja. Tapi, Jiha diam. Dan, sekarang dah sah jadi isteri abang. Jiha dah tak boleh undur lagi! Abang tak akan benarkan!”

“Tapi, awak tak cintakan saya!”

“Jangan telan semua fitnah yang Amalina tabur. Nanti, jadi racun, susah! ALLAH bagi akal untuk berfikir, okey! Tentang cinta.... Cinta bukan keutamaan bagi abang, Jiha. Abang bukan jenis jiwang tu! Abang bukan jenis rindu-rinduan! Pun bukan jenis nak bagi bunga ke hadiah ke, pada perempuan. Jiha kena belajar memahami abang.”

Alaaa.. tak romantis mamat ni! Habislah aku! Tak merasalah nak sambut hari kekasih kalau macam ni!....

Cepat-cepat Najiha beristighfar. Dia hanyut lagi dalam khayalan cintanya. Lupa pada siapa dan apa matlamat hidup sebagai seorang isteri.

“Kenapa dahi Jiha berkerut-kerut lagi tu?”

Lunak suara lembut Khairi menusuk pendengaran. Meremang juga bulu tengkuk mendengarnya. Ala-ala suara seorang DJ di Karya FM pula. Huhu..

“A...abang belum jawab soalan Jiha lagi,” tanpa sedar, Najiha bersuara manja. Membuat hati Khairi bergetar hebat. Namun dilindungi dengan tawa besarnya.

“Nanti, Jiha akan dapat semua jawapan tu!”

“Tapi, Jiha nak tahu sekarang jugak!”

Khairi bangun untuk menuju ke bilik air. “Satu hari, Jiha akan tahu jugak. Cuma abang nak pesan, Jiha jangan dengar cakap orang, okey! Percaya pada abang! Abang saja!”
.............................

Terima kasih atas kunjungan anda. Sila like fan page kak sofi dan jemputlah follow blog ni, ya. :)

10 ulasan:

  1. kak sofi, saya dtg kembali :)

    wah!!! suka...suka...cerpen ni

    BalasPadam
  2. aha...khairi si misteri....sabaq na jiha...tp kn...sy pn ragu2 ngn khairi...sbb kn hr tu die kate die ajak jiha sbb nk buat amalina jeles kn...huuu...ke die tipu kwn die tu...

    BalasPadam
  3. tapi, saya nak tahu sekarang jugak! cikgu sofi, sekarang! hahaha. gurau2. ^^
    next plissssss.. ^^

    BalasPadam
  4. cepat kak sambungannya!!! hihihi

    BalasPadam
  5. rasanya...apa sebab khairi iqbal kawin dengan najiha...
    mesti sebab pertaruhan kan...
    kesian kat najiha

    BalasPadam

terima kasih kerana anda sudi singgah dan sudi komen.